De onaangetaste natuur
Ooit emigreer ik naar een land met méér bossen, zuiver water in de beek en een iets hogere gemiddelde jaartemperatuur. Als ik de deur uitga, wil ik namenlijk planten en bloemen zien, en als het kan ook nog even frisse lucht inademen. Als geen ander kan ik me ergeren aan het zoveelste bos dat moet sneuvelen om plaats te maken voor een nieuwbouwproject. Of aan mensen die hun raam wagewijd openzetten, en de airco schaamteloos laten aanstaan. Beetje respect voor moeder aarde, alsjeblief! voor zover mijn eerste en laatste preek.
Schrijven
‘t Is de nachtmerrie van een heleboel klasgenoten, en ik kan niet zonder! De dingen van me afschrijven… dat is gewoon pure therapie, het geeft me een soort voldoening en ik heb het gevoel alsof ik (een deel van) mijn twijfels en probleempjes op papier achterlaat. Door gebeurtenissen in woorden te gieten, leer ik ze relativeren. Cliché but true.
Muziek
De radio staat permanent op als ik in de buurt ben, en ik zou me geen leven zonder soundtrack kunnen voorstellen. Om nog maar te zwijgen over festivals. ‘t Liefst zou ik ze allemaal een bezoekje brengen in de zomer, maar wegens een magere bankrekening pik ik er meestal ééntje uit. Rock Werchter blijft mijn favorietje. Als Muse, Placebo of the Prodigy daar het beste van huzelf geven , maken mijn humeurige buien spontaan plaats voor blijdschap en enthousiasme.
De vrienden
Beter een goede buur dan een verre vriend… zeggen ze, maar nog liever een heeele goede vriend, dan een goede buur, nietwaar? 
Ik moet eerlijk toegeven dat ik geen overdosis vrienden heb, maar degenen die het eenmaal tot mijn vriend(in) schoppen, raken niet gemakkelijk van me af! Ik doe namenlijk nogal hard mijn best om duurzame vriendschappen te creëeren, en ik zorg er dan ook voor dat ik mijn dierbare vriendjes en vriendinnetjes niet al te snel kwijtraak.
Eten
Geen vettige hamburgers of stroperige koffiekoeken voor mij, hell no! Geef mij maar een heerlijke, warme maaltijd met alles erop en eraan, inclusief goede wijn. Mama’s kitchen is en blijft de beste van allemaal, daar kan zelfs den italiaan niet aan tippen, hoewel ik niet gauw nee zeg tegen een Pizza Hawaï van’t huis!
Dansen
Bij het horen van enkele goede beats schieten mijn beenspieren meteen in actie. En aangezien ik steeds aan mijn impulsen gehoorzaam, dans ik de ziel uit m’n lijf, of het nu gepast is of niet. Dan ben ik even -niet meer verlegen-Ze mogen zien dat ik goed kan dansen.
